Impact of occult hepatitis B virus infection on the outcome of chronic hepatitis C

Βιβλιογραφικά δεδομένα

Impact of occult hepatitis B virus infection on the outcome of chronic hepatitis C.

 Squadrito G, Cacciola I, Alibrandi A, Pollicino T, Raimondo G.

J Hepatol. 2013;59(4):696-700.

doi: 10.1016/j.jhep.2013.05.043.

Η αρνητική επίδραση της συλλοίμωξης με HBV ή HIV στην εξέλιξη της χρόνιας ηπατίτιδας C (XHC) είναι γνωστή. Η σημασία της λανθάνουσας HBV λοίμωξης (occult HBV infection, OBI), χαρακτηριζόμενης από απουσία HBsAg στον ορό αφενός και παρουσία HBV DNA στα ηπατοκύτταρα αφετέρου, σε ασθενείς με χρόνια HCV λοίμωξη, δεν είναι επαρκώς μελετημένη. Οι Squadrito et al. διερεύνησαν προοπτικά την κλινική έκβαση ασθενών με χρόνια ηπατίτιδα C, με ή χωρίς συνυπάρχουσα λανθάνουσα HBV λοίμωξη, που παρακολουθήθηκαν στο ηπατολογικό τους κέντρο. Από το 1991 έως και το 2000, 326 HBsAg αρνητικοί ασθενείς με ΧΗC εξετάστηκαν με PCR για την παρουσία HBV DNA στον ηπατικό ιστό ενώ αποκλείστηκαν ασθενείς με συνυπάρχοντα αυτοάνοσα νοσήματα, καθώς και με αλκοολική νόσο του ήπατος. Οι 128/326 (39.2%) ασθενείς ήταν θετικοί και οι υπόλοιποι 198/326 (60.8%) αρνητικοί. Από αυτούς, 94 ασθενείς  (37 με ΟΒΙ, 57 χωρίς ΟΒΙ) παρακολουθήθηκαν για 11 χρόνια κατά μέσο όρο. Οι 79/94 έλαβαν αντί-HCV αγωγή και 26 εξ αυτών πέτυχαν SVR. Η επίτευξη ή όχι SVR δεν σχετιζόταν με την παρουσία λανθάνουσας HBV λοίμωξης. Ηπατοκυτταρικός καρκίνος (ΗΚΚ) αναπτύχθηκε σε 18 ασθενείς (13/37 με ΟΒΙ, 5/57 χωρίς ΟΒΙ, p<0.01). Οι ασθενείς με ΟΒΙ ανέπτυξαν ΗΚΚ σε μικρότερη ηλικία (60 έτη, εύρος 45-76) συγκριτικά με αυτούς χωρίς ΟΒΙ (74 έτη, εύρος 58-83) και η διαφορά ήταν στατιστικά σημαντική. Στους 15 (8/24 με ΟΒΙ, 7/52 χωρίς ΟΒΙ, p<0.05) από τους 76 ασθενείς χωρίς ΗΚΚ, η νόσος εξελίχθηκε σε μη αντιρροπούμενη  κίρρωση. Συνολικά, οι ασθενείς με ΟΒΙ παρουσίασαν βραχύτερη επιβίωση, συγκριτικά με τους ασθενείς χωρίς ΟΒΙ (p=0.003) και υψηλότερο ποσοστό θνησιμότητας σχετιζόμενης με ηπατική ανεπάρκεια (12/37 με ΟΒΙ έναντι 6/57 χωρίς ΟΒΙ, p<0.01). Επίσης, η μη ανταπόκριση στην αντι-ιική αγωγή σχετιζόταν με υψηλότερη θνητότητα (p=0.02).

Οι συγγραφείς καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι η παρουσία λανθάνουσας HBV λοίμωξης σε ασθενείς με χρόνια ηπατίτιδα C, επιταχύνει την εξέλιξη προς κίρρωση, αυξάνει την πιθανότητα ανάπτυξης ΗΚΚ και βραχύνει την επιβίωση.